Premiery - Teatr

Wrocławski Teatr Współczesny inauguruje nową Scenę na Strychu spektaklem "Grotowski Non-Fiction"

2019-01-03 10:55:18 | Wrocław

Już 4 stycznia 2019 Wrocławski Teatr Współczesny inauguruje po remoncie Scenę na Strychu premierą spektaklu GROTOWSKI NON-FICTION w reż. Katarzyny Kalwat. Spektakl powstał w koprodukcji z Teatrem im. Jana Kochanowskiego w Opolu. Projekt inspirowany jest życiem i twórczością Jerzego Grotowskiego, który tworzył słynny Teatr 13 rzędów w Opolu i Teatr Laboratorium we Wrocławiu.

Grotowski Non-Fiction

O spektaklu

Grotowski w teatrze jest postacią kultową. Jak zatem w takim mitologicznym postrzeganiu twórcy odnaleźć prawdę? Czy w ogóle dotarcie do prawdy o człowieku na podstawie zachowanych wspomnień i śladów jest możliwe? Zadanie staje tym trudniejsze, że żadna z osób biorących udział w projekcie nigdy nie widziała na żywo spektaklu Jerzego Grotowskiego.

GROTOWSKI NON-FICTION to projekt o stwarzaniu pamięci. Kluczowym elementem tej eksperymentalnej pracy jest próba odtworzenia postaci samego Grotowskiego poprzez uwagi, opinie, wspomnienia oraz wyobraźnię i fantazję aktorów, którzy – przewrotnie – stają się reżyserami i badaczami tematu, wciągając widzów w nietypowe prace rekonstrukcyjne.

W trakcie pracy nad projektem powstała książka o Grotowskim pisana z perspektywy aktorów, a kontynuacją spektaklu jest wystawa Zbigniewa Libery.

Jerzy Grotowski (1933–1999), reżyser, teoretyk teatru, pedagog, twórca metody aktorskiej. Jeden z największych reformatorów teatru XX wieku. W 1959 r. został szefem artystycznym Teatru 13 Rzędów w Opolu, który w 1962 r. przyjął nazwę Teatr Laboratorium. W 1965 r. zespół przeniósł się do Wrocławia, gdzie działał do 1984 r.

Cienka jest ta granica pomiędzy tym, co jest życiem, a tym, co jest sztuką. Ponieważ to jest taka sztuka, w której decyduje pytanie - jak żyć. [Jerzy Grotowski]

Twórcy o spektaklu:

Grotowski jest dla mnie punktem wyjścia do badania mojego osobistego uwikłania w teatr jako fantazmatyczny obszar wspólnoty, w którym – jak w soczewce – ogniskują się wszystkie pragnienia, uwikłania i lęki. [Katarzyna Kalwat, konferencja prasowa, Opole 2018]

W spektaklu zadajemy pytanie, czy w ogóle można jeszcze dzisiaj uprawiać taki teatr, jaki zaproponował Grotowski, czy możliwa jest dzisiaj taka postawa wobec życia i sztuki. [Zbigniew Libera, konferencja prasowa, Opole 2018]

Zainteresowałem się Grotowskim ze względu na jego olbrzymią potrzebę wolności. Zainteresowałem się teatrem ze względu na swoją olbrzymią potrzebę wolności. [Mariusz Bąkowski]

Jerzy Grotowski zawsze istniał w mojej świadomości jako opozycja do działań artystyczno-teatralnych Kantora i odległy punkt odniesienia. Dziś jest inaczej. [Joanna Zielińska]

Ostatnio Grotowski przyszedł do mnie we śnie. Siedział w kącie pokoju i milczał. Palił fajkę. Długo mi się przyglądał. Jakby chciał się upewnić, z kim ma do czynienia. Nie wypowiedział ani słowa. Zadałem mu parę pytań. Długo wahał się z odpowiedzią. Na koniec mruknął tylko pod nosem: Ciągle tylko pytania, pytania... I wyszedł. Mam nadzieję, że jeśli wróci w moim śnie, wtedy odpowie. [Krzysztof Szekalski]

Dopiero teraz mam okazję zbliżyć się do tego wszystkiego, co za hasłem Grotowski się kryje. Teraz dla mnie wszystko staje się jasne; bardzo wcześnie zacząłem uciekać przed sobą i przed życiem. I mam wrażenie, że w tej sferze Grotowski jest mi bardzo bliski.
[Andrzej Jakubczyk]

Od momentu, w którym uświadomiłam sobie pojęcie czasu i zmienności, czyli w okresie wczesnego dzieciństwa, rozpoczął się mój tragiczny proces oddalania się od własnego ciała. W wyniku tego utraciłam poczucie bezpieczeństwa. Desperacko pragnęłam spotkania, właściwej drogi, a nie właściwego celu... W tę niebezpieczną i fascynującą podróż zabrał mnie Grotowski. [Hanna Klepacka]

Ja nie chcę świętego spokoju. Wybieram niepokój, niepewność, niedoskonałość. Nie chcę zadowalających odpowiedzi, chcę niewygodnych pytań. [Monika Stanek]

W co wierzyć? W teatr, w człowieka... Potrzeba wiary jest silna, ponadczasowa. Była wtedy i jest dzisiaj. Pragnienie wiary w to „coś", co jest nienazwane. Jak pisał Miłosz, to wiara bezdomna, poszukująca. Niekościelna, z dala od władzy, hierarchii, kazań, ołtarzy, daleka od egzorcyzmów, chrzcielnicy i obrzędów.
[Jerzy Senator]

Grotowski jako nieustający koszmar. No tak... Może to mój lęk przed nim. Albo odwrotnie, moja tęsknota za nim. Za kimś tej miary... Bo mnie to nie spotkało i nic podobnego nigdy nie spotka. [Ewelina Paszke-Lowitzsch]

Muzyczność w biografii Grotowskiego dotyczy głównie formacyjnych i zwyczajnych zdarzeń z jego życiorysu. Nie tylko artysty, ale i człowieka. Interesuje mnie cała warstwa foniczna związana z istotnymi etapami jego biografii.
[Magda Maścianica]

Grotowski powiedział, że poprzez bluźnierstwo, a nie profanację, chciał przywrócić coś żywego, odtworzyć utracone więzi z Bogiem. Bo w jego odczuciu wszystkie świętości zostały zdeptane i, tak, to jest walka z Bogiem, ale dla Boga. Żeby go odzyskać. Przebudzić ludzi. [Rafał Kronenberger]

Zastanawiam się, co dał Grotowski ludziom dojrzewającym jak ja w latach 70. i 80. Najważniejsze, jak sądzę, było przyzwolenie na własną ekspresję w teatrze. Na wolność i realizowanie się na scenie bez pieczęci szkoły teatralnej czy instytucji. Całe moje pokolenie zarażone teatrem w latach 80. próbowało tej drogi. [Roman Pawłowski]

Dziś badam teatr – społeczną soczewkę – który, tak jak ten spektakl i realna rzeczywistość, składał i składa się z samych sprzeczności: wzlotów i upadków, tradycji i przekroczeń, anachronizmów i nowoczesności, przemocy i współczucia.
[Krystyna Duniec]

Twórcy

GROTOWSKI NON-FICTION        
koprodukcja:
Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu (TJK)
Wrocławski Teatr Współczesny im. Edmunda Wiercińskiego (WTW)

występują:

Mariusz Bąkowski (WTW)
Andrzej Jakubczyk (TJK)
Rafał Kronenberger (TJK)
Magda Maścianica (TJK)
Ewelina Paszke-Lowitzsch (WTW)
Jerzy Senator (WTW)
Monika Stanek (TJK)
oraz gościnie:
Krystyna Duniec / Roman Pawłowski     tekst: Krzysztof Szekalski na podstawie improwizacji aktorów
koncepcja spektaklu: Katarzyna Kalwat, Zbigniew Libera

reżyseria: Katarzyna Kalwat
przestrzeń wizualna, fotografie:
Zbigniew Libera
kuratorka projektu: Joanna Zielińska  
muzyka: Hanna Klepacka
wideo: Tomasz Tyndyk  
reżyseria świateł: Ewa Łuczak
realizacja świateł: Jacek Mieczkowski
realizacja dźwięku: Łukasz Pelc
realizacja wideo: Marcin Dominiak
inspicjentka: Elżbieta Kozak

Premiery:

8. 12. 2018 – Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, Modelatornia
4. 01. 2019 – Wrocławski Teatr Współczesny, Scena na Strychu

MD/ip

fot. Tomasz Tyndyk / materiały prasowe

Słowa kluczowe: premiera, Wrocław, teatr WTW
Komentarze
Redakcja dlaStudenta.pl nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego.
Zobacz także
Dzień, w ktÃłrym porwano papieÅźa
"Dzień, w którym porwano papieża" we Wrocławskim Teatrze Komedia Wrocław

Zobacz, czego można się spodziewać po toruńsko-wrocławskiej komedii!

Siksy - spektakl AST Wrocław
"Siksy" - różowy spektakl studentek AST [FOTO] Wrocław

Zobaczcie zdjęcia z próby przed premierą!

Spokojnie, jestem szalona
"Spokojnie, jestem szalona" - spektakl dyplomowy w reżyserii Konrada Imieli Wrocław

W spektaklu Policealnego Studium Musicalowego CAPITOL wykorzystano utwory z filmów Quentina Tarantino.

Polecamy
Już w sobotę premiera "Pułapki"!
Już w sobotę premiera "Pułapki"! Wrocław

"To twórca jeszcze nie tak „przemielony" przez współczesny polski teatr. Dotychczasowe realizacje „Pułapki" były zwykle dziełami bardzo autorskim, ja postanowiłem był bardziej wierny autorowi, pójść tropem Różewicza, jego interpretacji".

"Najpiękniejsze bajki świata" w Teatrze Lalek
"Najpiękniejsze bajki świata" w Teatrze Lalek Wrocław

Najpiękniejsze bajki świata" to nowa premiera Wrocławskiego Teatru Lalek - znane i kochane przez wszystkich baśnie będzie można zobaczyć w nowej, pełnej dowcipu, energii i muzyki aranżacji!

Ostatnio dodane
Dzień, w ktÃłrym porwano papieÅźa
"Dzień, w którym porwano papieża" we Wrocławskim Teatrze Komedia Wrocław

Zobacz, czego można się spodziewać po toruńsko-wrocławskiej komedii!

Siksy - spektakl AST Wrocław
"Siksy" - różowy spektakl studentek AST [FOTO] Wrocław

Zobaczcie zdjęcia z próby przed premierą!